مخلوط قیری آسفالت یکی از پرکاربردترین مصالح در راهسازی و محوطهسازی است. این محصول از ترکیب مصالح سنگی دانهبندیشده با قیر ساخته میشود. قیر نقش چسباننده را دارد و مصالح سنگی، مقاومت مکانیکی مورد نیاز روسازی را تأمین میکنند.
کیفیت آسفالت فقط به نوع قیر وابسته نیست؛ دانهبندی مصالح، مقدار فیلر، درصد قیر، نحوه اختلاط، دمای تولید، حمل، پخش و تراکم نیز در دوام نهایی آن نقش دارند.
ماده چسباننده آسفالت است و باعث اتصال ذرات سنگی به یکدیگر میشود. گرید و مشخصات قیر باید با اقلیم، نوع ترافیک و لایه مورد استفاده هماهنگ باشد.
مصالح سنگی شامل شن، ماسه و سنگدانههای شکسته است. این مواد بخش عمده حجم آسفالت را تشکیل میدهند و در تحمل بارهای ترافیکی مؤثر هستند.
فیلر، ذرات بسیار ریز معدنی مانند پودر سنگ است که فضای خالی میان سنگدانهها را تا حدی پر میکند. استفاده کنترلشده از فیلر میتواند چسبندگی و انسجام مخلوط را بهبود دهد.
در برخی مخلوطهای قیری از مواد افزودنی برای افزایش چسبندگی، کاهش حساسیت رطوبتی، بهبود مقاومت در دمای بالا یا افزایش انعطافپذیری استفاده میشود.
آسفالت گرم در کارخانه آسفالت و با حرارت تولید میشود. این نوع آسفالت باید در بازه دمایی مشخص حمل، پخش و متراکم شود تا کیفیت مناسبی داشته باشد.
در تولید آسفالت نیمهگرم، دمای اختلاط و اجرا نسبت به آسفالت گرم پایینتر است. این روش میتواند مصرف انرژی و بخارات ناشی از فرایند تولید را کاهش دهد.
آسفالت سرد معمولاً با استفاده از قیر امولسیونی یا قیر محلول ساخته میشود و برای تعمیرات، راههای کمتردد، عملیات موضعی و شرایطی که اجرای آسفالت گرم دشوار است، کاربرد دارد.
یک مخلوط قیری مناسب باید ویژگیهای زیر را داشته باشد:
مخلوط قیری همان پایه اصلی آسفالت است و از قیر، مصالح سنگی، فیلر و در صورت نیاز افزودنیها تشکیل میشود. انتخاب نوع مخلوط قیری باید با در نظر گرفتن دما، حجم تردد، نوع بستر، ضخامت لایه و روش اجرا انجام شود تا روسازی دوام کافی داشته باشد.
دسته بندی :
مقالاتتاریخ انتشار :
مرداد 10,1405
